enkele zwoele dagen is de lucht vanavond koel Ik zit in het hoekje in mijn tuin waar ik jou het dichtste bij me voel Tussen de lavendel en de pagode Voel ik jou het dichtste bij Daar voeren wij onze gesprekjes ik met jou en jij met mij
Ik vertel je dat de lavendel vollop in bloei staat dat de steeltjes zijn uitgerekt en ieder bloempje open staat Dat ik daarvan zo'n geurzakje voor je had willen maken net zoals het vorig jaar maar jij laat me weten waar je nu bent , wordt je mijn lavendel nog veel meer gewaar
Soms zitten we ook en zwijgen samen Stil genieten we een hele tijd Enkel van de tuin en de lavendel en elkaars aanwezigheid
Ach, dat hoekje in mijn tuin Is mijn allerliefste plekje want daar heb ik nog iedere dag met jou, een klein gesprekje
Waarom doen mensen elkaar zo'n pijn. Zou het niet veel fijner zijn, als we elkaar zouden accepteren en respecteren. Als we elkaar niet zouden kwetsen, met harde woorden en daden Maar elkaar gewoon in onze waarde zouden laten
jouw zachte woorden laten mij voelen wat jij tegen mij soms niet uitspreken kan doordringen mijn poriën met warmte kleuren mijn wankelend bestaan scheppen gevoelens van verbondenheid
ogen getint met kwetsbaarheid jouw blik op mijn netvlies gebrand gedachten worden overspoeld door diepe sensuele hartstocht als een kolkende zee van passie
hunkerend naar jouw nabijheid wil ik jouw tedere hartje strelen met intens fluisterende zinnen onuitputtelijke bron van verlangen die mijn denken en doen bevangen
Een glimlach Een knipoog Een hand die naar je wuift Het simpelste gebaar van een ander die zo goed weet hoe je,je voelt Betekent vaak meer dan woorden hoe goed ook bedoelt
Eindeloos verzonken in de diepte van jouw ogen, Eindeloos verliefd maar toch zeer overwogen. leef ik, Eindeloos golvend in de tijden die gaan komen, met jou verder naar het leven van mijn eindeloze dromen.
Liefde is leven, Leven is liefde. Liefdesleven, Levensliefde.
Ik voel me vlinderachtig licht en klein, laat me altijd jouw zomer zijn. onstuimig liefhebbend, rijk aan kleuren, bedwelmend, zoals bloemengeuren. Ik dans, lach, bemin, voel me vrij, het zingt in me, je houdt van mij.
Jij, een adem in harten, een bloem, een fontein. zo krachtig van leven, het toppunt van zijn.
De liefste man ben jij voor mij de liefste die er is, toen ik aan jou mijn hart verloor sloeg ik de plank niet mis. Ik hou van jou en de twee kids het hele gezin, maar 't is ook om je warme hart dat ik je zo bemin.
Ik heb voor jou een klein gedichtje neergeschreven om je te zeggen wat ik voor je voel, lees het maar dan weet ik zeker dat je weet wat ik bedoel.
Al was de hemel van papier en elke ster een schrijver en al had elke schrijver duizend handen voor het beschrijven van onze liefde zou dit alles onvoldoende zijn
Een gevoel is iets wat moet groeien. Iets wat net als een bloem moet gaan bloeien. Het moet van beide kanten komen. Iets waar je samen over kunt dromen. Soms blijkt het te heftig te zijn. Dat gevoel is mooi maar doet zo veel pijn. Steeds weer dat verdriet. Men gunt het je gewoon vaak niet. Om ook eens gelukkig te mogen zijn. Want dat gevoel is echt zo fijn. Ooit zal die dag weer aanbreken. Wederzijds gevoel zonder te hoeven smeken. Een gevoel dat dan nooit meer over zal gaan, Ik weet zeker dat het bestaat.
*Liefde* Liefde is geven en nemen Ook al lijkt het geven soms meer Het nemen mag je nooit claimen Ook al doet dat soms best zeer Heb je je liefde eenmaal gevonden Dan kun je bijna alles weer aan Het heelt al je oude wonden En kun je weer op je beide benen staan Soms is je glas dan weleens helemaal vol Met de juiste persoon in je leven Schiet het je nooit te hoog in je bol Omdat de ander je jouw liefde zal geven Dit is zoals ik het heb meegemaakt Ik hoop het ieder ander ook toe Want de liefde heeft mij diep geraakt Zonder liefde word je veel te snel moe geschreven door Sebastiaan
Als je echt van iemand houdt iemand alles toevertrouwd één die echt weet wie je bent ook je zwakke plekken kent die je bijstaat en vergeeft één die naast en in je leeft dan weet je pas wat leven is en dat dat liefde geven is.
Ik zag eens een heel mooi wolkje, een wolkje met een randje van goud. Door dat gouden randje om dat wolkje, had ik het van binnen niet meer koud. Soms voel ik me heel bang en alleen, ik zou willen vluchten, maar waar moet ik heen? Zie ik het even niet zitten, dan denk ik aan dat wolkje, dat wolkje met dat gouden randje houd me op de been. Voel jij je soms ook bang en alleen in het leven, denk dan aan mijn wolkje met dat randje van goud, er zijn heus wel mensen die om je geven, en er is altijd wel iemand die van je houdt.